HER DOCS: Posprzątaj ze mną + Czasem myślę o Hawajach
106 min
"Posprzątaj ze mną"
Co kryje się za internetowymi filmikami, w których kobiety godzinami szorują podłogi, porządkują szafy i doprowadzają swoje domy do perfekcji? Gabrielle Stemmer zanurza się w osobliwy świat YouTube’owego fenomenu „Clean With Me”, składając film wyłącznie z materiałów znalezionych w sieci. To, co początkowo wygląda jak niewinne poradniki i świadectwo spełnionego życia domowego, z czasem zaczyna ujawniać zupełnie inną historię – o samotności, izolacji, niespełnieniu i presji związanej z rolą kobiety i żony.
Film wykorzystuje estetykę ekranu komputera i precyzyjny, momentami niemal voyeurystyczny montaż, by zajrzeć pod powierzchnię tych perfekcyjnie wysprzątanych domów. Z pozornie banalnego internetowego trendu powstaje zaskakujący portret kobiet próbujących odzyskać poczucie kontroli nad własnym życiem – choćby poprzez kolejne warstwy piany, detergentów i porządku.
"Czasem myślę o Hawajach"
Carmen ma 16 lat i mieszka na obrzeżach Berlina Zachodniego z matką Ruth i bratem Tito. Jej ojciec, portorykański żołnierz, dawno już zniknął z ich życia, pozostawiając po sobie jedynie płyty i pocztówki. Wśród szarych bloków i codziennej rutyny Carmen marzy o tym, by zostać tancerką. W mocnym makijażu i powłóczystych szatach odgrywa przed kamerą swoje fantazje, wyobrażając sobie miłość i ucieczkę. Zainspirowana ostrą ironią amerykańskiego kina undergroundowego Elfi Mikesch łączy rzeczywistość z wyobraźnią, tworząc wyrazisty świat alternatywny. Pragnienie na chwilę pozwala przekroczyć granice jej codziennego życia.
Film, napisany wspólnie z Ruth Rossol, jej synem, a przede wszystkim z nastoletnią córką, celebruje siłę wyobraźni. Poprzez pracę z obrazem i dźwiękiem E. Mikesch, która przejęła na siebie również scenariusz, zdjęcia, reżyserię i montaż, tworzy równoległy, tropikalny świat, przeciwstawiony surowości Berlina Zachodniego. To przestrzeń, w której rzeczywistość i wyobraźnia splatają się, opowiadając historię „zwyczajnego” życia.
czytaj więcej
Co kryje się za internetowymi filmikami, w których kobiety godzinami szorują podłogi, porządkują szafy i doprowadzają swoje domy do perfekcji? Gabrielle Stemmer zanurza się w osobliwy świat YouTube’owego fenomenu „Clean With Me”, składając film wyłącznie z materiałów znalezionych w sieci. To, co początkowo wygląda jak niewinne poradniki i świadectwo spełnionego życia domowego, z czasem zaczyna ujawniać zupełnie inną historię – o samotności, izolacji, niespełnieniu i presji związanej z rolą kobiety i żony.
Film wykorzystuje estetykę ekranu komputera i precyzyjny, momentami niemal voyeurystyczny montaż, by zajrzeć pod powierzchnię tych perfekcyjnie wysprzątanych domów. Z pozornie banalnego internetowego trendu powstaje zaskakujący portret kobiet próbujących odzyskać poczucie kontroli nad własnym życiem – choćby poprzez kolejne warstwy piany, detergentów i porządku.
"Czasem myślę o Hawajach"
Carmen ma 16 lat i mieszka na obrzeżach Berlina Zachodniego z matką Ruth i bratem Tito. Jej ojciec, portorykański żołnierz, dawno już zniknął z ich życia, pozostawiając po sobie jedynie płyty i pocztówki. Wśród szarych bloków i codziennej rutyny Carmen marzy o tym, by zostać tancerką. W mocnym makijażu i powłóczystych szatach odgrywa przed kamerą swoje fantazje, wyobrażając sobie miłość i ucieczkę. Zainspirowana ostrą ironią amerykańskiego kina undergroundowego Elfi Mikesch łączy rzeczywistość z wyobraźnią, tworząc wyrazisty świat alternatywny. Pragnienie na chwilę pozwala przekroczyć granice jej codziennego życia.
Film, napisany wspólnie z Ruth Rossol, jej synem, a przede wszystkim z nastoletnią córką, celebruje siłę wyobraźni. Poprzez pracę z obrazem i dźwiękiem E. Mikesch, która przejęła na siebie również scenariusz, zdjęcia, reżyserię i montaż, tworzy równoległy, tropikalny świat, przeciwstawiony surowości Berlina Zachodniego. To przestrzeń, w której rzeczywistość i wyobraźnia splatają się, opowiadając historię „zwyczajnego” życia.
HER DOCS: Posprzątaj ze mną + Czasem myślę o Hawajach
106 min
"Posprzątaj ze mną"
Co kryje się za internetowymi filmikami, w których kobiety godzinami szorują podłogi, porządkują szafy i doprowadzają swoje domy do perfekcji? Gabrielle Stemmer zanurza się w osobliwy świat YouTube’owego fenomenu „Clean With Me”, składając film wyłącznie z materiałów znalezionych w sieci. To, co początkowo wygląda jak niewinne poradniki i świadectwo spełnionego życia domowego, z czasem zaczyna ujawniać zupełnie inną historię – o samotności, izolacji, niespełnieniu i presji związanej z rolą kobiety i żony.
Film wykorzystuje estetykę ekranu komputera i precyzyjny, momentami niemal voyeurystyczny montaż, by zajrzeć pod powierzchnię tych perfekcyjnie wysprzątanych domów. Z pozornie banalnego internetowego trendu powstaje zaskakujący portret kobiet próbujących odzyskać poczucie kontroli nad własnym życiem – choćby poprzez kolejne warstwy piany, detergentów i porządku.
"Czasem myślę o Hawajach"
Carmen ma 16 lat i mieszka na obrzeżach Berlina Zachodniego z matką Ruth i bratem Tito. Jej ojciec, portorykański żołnierz, dawno już zniknął z ich życia, pozostawiając po sobie jedynie płyty i pocztówki. Wśród szarych bloków i codziennej rutyny Carmen marzy o tym, by zostać tancerką. W mocnym makijażu i powłóczystych szatach odgrywa przed kamerą swoje fantazje, wyobrażając sobie miłość i ucieczkę. Zainspirowana ostrą ironią amerykańskiego kina undergroundowego Elfi Mikesch łączy rzeczywistość z wyobraźnią, tworząc wyrazisty świat alternatywny. Pragnienie na chwilę pozwala przekroczyć granice jej codziennego życia.
Film, napisany wspólnie z Ruth Rossol, jej synem, a przede wszystkim z nastoletnią córką, celebruje siłę wyobraźni. Poprzez pracę z obrazem i dźwiękiem E. Mikesch, która przejęła na siebie również scenariusz, zdjęcia, reżyserię i montaż, tworzy równoległy, tropikalny świat, przeciwstawiony surowości Berlina Zachodniego. To przestrzeń, w której rzeczywistość i wyobraźnia splatają się, opowiadając historię „zwyczajnego” życia.
czytaj więcej
Co kryje się za internetowymi filmikami, w których kobiety godzinami szorują podłogi, porządkują szafy i doprowadzają swoje domy do perfekcji? Gabrielle Stemmer zanurza się w osobliwy świat YouTube’owego fenomenu „Clean With Me”, składając film wyłącznie z materiałów znalezionych w sieci. To, co początkowo wygląda jak niewinne poradniki i świadectwo spełnionego życia domowego, z czasem zaczyna ujawniać zupełnie inną historię – o samotności, izolacji, niespełnieniu i presji związanej z rolą kobiety i żony.
Film wykorzystuje estetykę ekranu komputera i precyzyjny, momentami niemal voyeurystyczny montaż, by zajrzeć pod powierzchnię tych perfekcyjnie wysprzątanych domów. Z pozornie banalnego internetowego trendu powstaje zaskakujący portret kobiet próbujących odzyskać poczucie kontroli nad własnym życiem – choćby poprzez kolejne warstwy piany, detergentów i porządku.
"Czasem myślę o Hawajach"
Carmen ma 16 lat i mieszka na obrzeżach Berlina Zachodniego z matką Ruth i bratem Tito. Jej ojciec, portorykański żołnierz, dawno już zniknął z ich życia, pozostawiając po sobie jedynie płyty i pocztówki. Wśród szarych bloków i codziennej rutyny Carmen marzy o tym, by zostać tancerką. W mocnym makijażu i powłóczystych szatach odgrywa przed kamerą swoje fantazje, wyobrażając sobie miłość i ucieczkę. Zainspirowana ostrą ironią amerykańskiego kina undergroundowego Elfi Mikesch łączy rzeczywistość z wyobraźnią, tworząc wyrazisty świat alternatywny. Pragnienie na chwilę pozwala przekroczyć granice jej codziennego życia.
Film, napisany wspólnie z Ruth Rossol, jej synem, a przede wszystkim z nastoletnią córką, celebruje siłę wyobraźni. Poprzez pracę z obrazem i dźwiękiem E. Mikesch, która przejęła na siebie również scenariusz, zdjęcia, reżyserię i montaż, tworzy równoległy, tropikalny świat, przeciwstawiony surowości Berlina Zachodniego. To przestrzeń, w której rzeczywistość i wyobraźnia splatają się, opowiadając historię „zwyczajnego” życia.